تیتر سه وبلاگها
-
توافقی که تثبیت پیروزی است
نزدیک به چهار دهه قبل و در یک جنگ تحمیلی و نابرابر، تمام جهان حامی صدام حسین شدند تا شکست و اسقاط جمهوری اسلامی ایران را رقم بزنند ولی در یک هماهنگی تاریخی «میدان و مذاکره»، صحنه در نهایت به گونه ای رقم خورد که ایران با پذیرش قطعنامه ۵۹۸، اول پیروزی میدان را تثبیت کرد.
-
چرا چینی ها به خود ابرقدرت نمی گویند؟
۱- چند سال قبل آقای رضا امراللهی به عنوان اولین شخصی که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به مسأله انرژی هسته ای ورود کرده بود، در مراسم سالگرد ارتحال آیت الله هاشمی، از نامه ای رونمایی کرد که در هامش آن نامه، هاشمی دستور پیگیری پرونده انرژی هسته ای را در همان اولین سالهای پیروزی انقلاب صادر کرده بود.
-
جای خالی صدایی اطمینان بخش
هاشمی هر جا و در هر مقطعی -بالاخص در میانه بحرانها- سخن می گفت، حرفهایش یک ملت را آرام می کرد و به یک کشور امید می بخشید.
-
مراقب تنگه وحدت ملی باشیم
۱- در روزهایی که دوباره ضرورت حفظ وحدت ملی طنین انداز شده، مناسب دیدم چند سطری در ضرورت اهمیت حفظ تنگه وحدت ملی و خطر همیشگی «باتلاق افراط» در پیرامون آن بنویسم که اگر از سرچشمه خشک نشود، تنگه وحدت ملی را به مخاطره خواهد انداخت.
-
مذاکره با یک بال؟
مذاکرات اسلام آباد تنها در صورتی به نتیجه خواهد رسید که همه بخواهند به نتیجه برسد، وگرنه اگر فقط مذاکره قالیباف یا عراقچی و یا حتی پزشکیان نامگذاری شود، به هر نتیجه ای برسد، پایدار نخواهد ماند.
-
آسیاب به نوبتِ مذاکرات!
برای اولین بار یک شخصیت سیاسی- نظامی خارج از دولت و وزارت امور خارجه به عنوان رأس تیم مذاکره کننده منصوب شده است. اتفاقی که باید آن را از این جهت به فال نیک گرفت که شاید قالیباف بتواند کاری کند که بالاخره چند دهه مذمت مذاکره در کشور به پایان برسد.
-
مبادا ممنوع المصلحت شویم!
مبادا ممنوع المصلحت شویم و راه بر مصلحت گویی بزرگان و خردمندان جامعه بربندیم. چرا اگر اینگونه شود یقینا مصداق هشدار تاریخی بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی خواهیم شد.
-
پیروزی در جنگ یا پیروزی بر جنگ؟
۱- مهم ترین یادگار راهبردی هاشمی از ۸ سال دفاع مقدس در کنار مقاومت تاریخی ایرانیان، برگردان ورقِ گفتمانی جنگ، از پیروزی در جنگ به پیروزی بر جنگ بود که مرزبندی بین المللی را در قبال جمهوری اسلامی ایران به عنوان «مدافع» و عراق صدام حسین را در جایگاه «متجاوز» بخوبی روشن کرد. راهبردی که در نهایت جمهوری اسلامی ایران را به پیروزی بر «جنگ» و «جنگ افروز» رهنمون کرد.
-
لاریجانی و احیای هویت شرقی
در سوگ شهادت دکتر علی لاریجانی، حرفها و نکات ارزشمند زیادی درباره ابعاد مختلف فکر و عملکرد ایشان گفته و نوشته شد که در جای خود بسیار قابل تامل است.
-
جای خالی اقناع ملی!
۱- سخنان وزیر امور خارجه بعد از مذاکره ۱۷ بهمن ۱۴۰۴ با آمریکا در مسقط دوباره نشان داد که چقدر جای اقناع ملی در دکترین دیپلماسی همچون سایر موارد خالی است و عراقچی هم به عنوان وزیر امورخارجه، قدرت حرف زدن بیشتری از تریبون های رسمی نظیر نمازجمعه ها، ندارد!.
-
سالگرد ارتحال یک عاقل محبوس!
۱- قلبی در آستانه ی توقف ابدی به من برگشت، شاید برای آنکه وقف پیشین و پسین قلمم برای نو نگاری از هاشمی، نیمه کاره نماند. به شکرانه این مدد الهی، در آستانه نهمین سالگرد ارتحال یک عاقل محبوس بنا دارم از روایت رهایی هاشمی بنویسم که گویی تنها با مرگ، ممکن می شد و شد. به مصداق فریاد ابدی مولانا که؛ «من از برای مصلحت، در حبس دنیا ماندهام، حبس از کجا؟ من از کجا؟ مال که را دزدیدهام!».
-
بگذارید از رئیس جمهور سوال شود!
موضوع سوال از رئیس جمهور پزشکیان یقینا بجایی نخواهد رسید و قالیباف به تاسی از حمایتهای رهبری مانع انجامش خواهد شد. اما من اگر جای پزشکیان بودم، شخصا اعلام می کردم که باید سوال از من انجام شود!. اما چرا؟
-
از نماز هاشمی تا فتوای سیستانی
باور نمی کردم روزی برسد که کلام معترضانه ی «دیگر به نمازجمعه برنمیگردم» هاشمی را به بیانی مشابه از فتوای یک مرجع عالیقدر شیعه بشنونم، که «بهتر است دیگر -پشت سر ....- نماز نخوانید!».
-
بازی پزشکیان با قاعده هاشمی
۱- هاشمی یک قاعده منحصربفرد مدیریتی داشت به نام «کَله ی کَشتی». قاعده ای که هم حافظ اصولش شد و هم عملکردش. مطابق این قاعده، آنچه برای هاشمی مهم تر از انتصاب این مدیر یا آن مدیر بود، حفظ مسیر اصلی کشتی و عدم انحراف در مسیر درست بود!.
-
غصب قبای هاشمی در شرم الشیخ!
نمی دانم ما به چه درد تاریخی دچار شده ایم که مهم ترین ضایعه اجلاس شرم الشیخ 2025 را حداکثر در رفتن و نرفتن رئیس جمهور یا وزیر خارجه به آن اجلاس دیدیم، ولی از غصب قبای هاشمی در شرم الشیخ، هیچ حرفی نزدیم!.
-
غیر منتظره های پزشکیان در نیویورک
رئیس جمهور پزشکیان بزودی به نیویورک خواهد رفت. سفری متفاوت برای یک نبرد گفتمانی تمام عیار.
-
انقلاب چین، انقلابی یا سازشکار؟
سوالی که در پی پاسخ آن هستم این است که انقلابی که قریب ۸۰ سال قبل در چین رخ داد و تا امروز هم با مدیریت عالی حزب کمونیست چین ادامه دارد، آیا انقلابی مانده یا سازشکار شده؟
-
ای ایران بخوان «علیه» از ایران برو!
۱- واقعه بی سابقه «ای ایران بخوان» در بیت رهبری فارغ از مسائل شعاری و روزمره، قطعا نیم نگاهی به مسائل اساسی و حیاتی نظام دارد که می تواند بر چشم انداز، اهداف، استراتژیها و حتی اقدامات آتی کشور تاثیر جدی بگذارد.
-
نتیجه مذاکره بی نتیجه برای ترامپ
۱- مذاکره «بی نتیجه» هم به نوعی، «نتیجه» تلقی می شود، اگر شاخص «زمان و ذینفعان» در آن کاملا روشن باشد. به همین دلیل باید مذاکره اخیر ایران و آمریکا را که به دور پنجم هم رسیده، با شاخص «زمان و ذینفعان» تحلیل کرد تا به تعریف دقیق تری از تعبیر بی نتیجه ماندن مذاکرات هسته ای رسیده و مشخص کنیم نتیجه مذاکره بی نتیجه برای ترامپ چیست و برای ما چگونه خواهد بود؟.
-
مذاکره با آمریکا و اوجبِ واجبات!
سوالی که امروز بنا دارم در ادامه یادداشت هایم درباره مذاکره با آمریکا، به پاسخش بپردازم، این است که اگر حفظ نظام را از اوجب واجبات بدانیم و «مذاکره با آمریکا» در «شرایط خاص» به «حفظ نظام» بیانجامد، آیا اصل این مذاکره از اوجب واجبات می شود یا خیر؟.
-
پیشنهادات هسته ای آمریکا، بن بست ساز نیست!
شاید اگر زمان مذاکرات برجام بود و پیشنهاد برچیدن مراکز غنی سازی جمهوری اسلامی، از سوی یکی از طرفهای مذاکره مطرح شده بود، مذاکرات بسرعت متوقف و فوراً مذاکره کنندگان به پایتخت کشورهای خود بر می گشتند، ولی امروز با آنکه ویتکاف صریحا از خط قرمزی به نام عدم غنی سازی اتمی جمهوری اسلامی سخن می گوید، مذاکره دور چهارم ایران و آمریکا در مسقط پیگیری میشود، علت این تمایز تاریخی در چیست؟.
-
موازنه معکوس میان ایران،آمریکا و آذربایجان!
۱- وقتی رئیس جمهور پزشکیان به جمهوری آذربایجان می رود، ولی به آرامگاه باشکوه نظامی در گنجه «Gəncə» نمی رود، یعنی همچنان ما در زمین تقابل فرهنگی با آذربایجان گرفتاریم و تا این گره را باز نکنیم، از دل این سفرها و تفاهم های ظاهری، اتحاد سیاسی و شکوفایی اقتصادی فیمابین بیرون نمی آید!.
-
نقش پزشکیان در مذاکره با آمریکا
مهم ترین خصلت پزشکیان این است که «من» نیست. پزشکیان به اتکای همین خصوصیت منحصربفردش بود که مذاکره با آمریکا را از قالب «دولت- دولت» درآورد و به جایگاه «رهبر-رهبر» ارتقاء داد.
-
شرط بقای مذاکره ایران و آمریکا
شنبه گذشته و قبل از آغاز اولین دور مذاکره ی ایران و آمریکا در مسقط نوشتم؛ «این مذاکره، شکست ندارد!» و دلایلم را هم گفتم.
-
این مذاکره، شکست ندارد!
مذاکره عراقچی و ویتکاف در ۱۲ آوریل ۲۰۲۵ حتی قبل از آغاز، برد-برد شده است و شکست ندارد!. این مذاکره،چه مستقیم و چه غیر مستقیم، چه با عکس و چه بی عکس، چه با لبخند یا اخم و چه با نتیجه و چه بی نتیجه برگزار شود، یقینا بر آینده جمهوری اسلامی و منطقه، نتایج مثبتی می گذارد.
-
موازنه میان مقاومت و مصالحه، ممکن یا محال؟
دوقطبی مقاومت و مصالحه به مغالطه ای گفتمانی در کشور تبدیل شده که اگر در فضای رسانه ای به آن پرداخته نشود، امکان اجماع ملی را در زمان اخذ تصمیمات مهم داخلی و خارجی از نظام سلب خواهد کرد.
-
گزارش های مهمل ، ناترازی های ممتد!
۱- هاشمی ۱۴ سال قبل و بعد از آنکه از صندلی ریاست خبرگان رهبری گذشت و پائین آمد، در آخرین ملاقاتش با اعضای خبرگان ضمن آنکه از فرآگیر شدن گزارشات دروغ توسط دولت احمدی نژاد و جریانش خبر داد، از نمایندگان خبرگان خواست در هر جایی که هستند، چشم نظام باشند و آنچه را که میبینید «واقعاً» به آقا منتقل کنند، چرا که در گزارشها به نام دفاع از ولایت، برای رهبری دروغ می نویسند!.»
-
دورانِ دیپلماسیِ بی دیپلمات!
اگر بعد از روی کار آمدن ترامپ از دیدن اتفاقات روزانه در کاخ سفید، مکررا سورپرایز می شوید و ناباورانه صحنه هایی نظیر برخورد غیر دیپلماتیک با زلنسکی را می بینید، ذهن تان را بسوی تحلیل هایی نظیر «مرد دیوانه» نبرید، چرا که شاید اتفاقی فرآتر از اینها در جریان باشد و ما در حال ورود به دوران دیپلماسیِ بی دیپلمات هستیم که رهبران جهان در آن ترجیح می دهند، بصورت میانبر، تصمیم بگیرند و وقت خود را صرف ماهها مذاکره برای تحقق آن نکنند!.
-
حصرِ مصلحت!
هاشمی معتقد بود جمهوری اسلامی «بن بست» ندارد، چون «مصلحت» دارد. این یعنی اگر روزی - به هر شکلی-امکان اعمال «مصلحت»- در جمهوری اسلامی با فشار «مصلحت شکنان» سلب شود، آنروز «روز بن بست نظام» خواهد بود.
-
یک مطالبه فراموش شده از امیر قطر
یک ضرب المثل عربی می گوید الحجرة من ید الحبیب تفاحة!. یعنی سنگی هم از که از طرف دوست می آید، سیب است!. معادل فارسی آن هم می شود، «هر چه از دوست رسد نیکوست».